Met deze vier aanpassingen klinkt audio beter op Android

De kans is groot dat je Google Pixel niet zo goed klinkt als die kan klinken. Door Android 17 zijn protocollen als lhdc en Auracast bijvoorbeeld standaard aanwezig, terwijl je ook toegang hebt tot Aangepast geluid en Helder bellen – maar staat alles ook aan of goed?

Betere audio op je Google Pixel

Nu wordt de weergave van de interne telefoonspeakers voor een groot deel bepaald door de akoestiek van de omgeving. Maar een softwarematige equalizer kan dit effect compenseren, al vereist het handmatig van de frequenties instellen wellicht wat muzikale kennis. Pixel-toestellen bevatten daarom een verborgen instelling die door algoritmes automatisch en dynamisch een gelijkmaker toepast. Die functie, Adaptief geluid, staat standaard alleen uit.

Je activeert dit binnen de instellingen via Geluid en trillen, waar je Adaptief geluid onder de sliders ziet staan. De functie gebruikt de interne microfoon om het omgevingsgeluid te analyseren op frequentiepatronen. Je Pixel past vervolgens een audioprofiel toe die compensatie biedt voor de akoestiek in de ruimte. Google laat weten dat die dergelijke opnamen alleen lokaal op het apparaat verwerkt en dat ze je telefoon niet verlaten.

Voor telefoongesprekken

De Google Pixel heeft daarnaast meer in zijn mars. Het kan de prestaties van je telefoonspeaker verbeteren, maar ook de verstaanbaarheid van je telefoongesprekken naar een hoger niveau tillen: Helder gespreksgeluid. Ook dit onderdeel maakt gebruik van lokale kunstmatige intelligentie om achtergrondgeluid in realtime weg te filteren voordat het het signaal verzendt. Als spreker merk je hier niets van, maar als luisteraar – die eveneens over een Pixel beschikt – wel. Het filtersysteem isoleert jouw stemfrequenties en onderdrukt ondertussen storende elementen, zoals langsrijdende sirenes of harde omgevingsgeluiden.

Je vindt de optie eveneens onder Geluid en trillen, door nog iets verder naar beneden te scrollen dan Adaptief geluid. De functie werkt op de meeste telecomnetwerken en via bellen via wifi, maar het kan zijn dat het niet werk op oudere 3g-netwerken. Ook goed om te weten: de verwerking vindt dus lokaal plaats en de gegevens worden volgens Google niet naar externe servers gestuurd. Daardoor zou je privacy dus gewaarborgd moeten blijven.

De ruimte in

Dan komen we aan bij Ruimtelijke audio. Daar waar we bij Adaptief geluid en Helder gespreksgeluid nog kunnen claimen dat we er allemaal profijt van hebben, is dat hier niet het geval. Of je Ruimtelijk audio goed vindt of niet, hangt echt af van je persoonlijke voorkeur. Deze functie werkt via de telefoonspeakers, met bekabelde koptelefoons of draadloze verbindingen en genereert een virtueel driedimensionaal geluidsveld. Het algoritme is beschikbaar vanaf de Pixel 6-serie, met uitzondering van de A-lijn, een creëert dus een unieke geluidsweergave.

Om hier van te kunnen genieten, of om het eens uit te proberen, heb je wel audiobestanden nodig die minimaal in 5.1 (surround sound) afgemixt zijn. En wanneer je bijvoorbeeld de Pixel Buds Pro of Buds Pro 2 koppelt, dan krijg je tevens toegang tot ruimtelijk positionering met sensor gestuurde hoofdtracking. Wat dat betekent in normale termen: wanneer je je hoofd beweegt, dan blijft de audio op zijn plek staan. Daardoor kan een instrument ineens van links komen wanneer je je hoofd naar rechts draait, bijvoorbeeld. Het moet drie dimensies simuleren, met de nadruk op simuleren – het is dus niet echt en kan in sommige gevalle audio vervormen. Voor het bekijken van films en series in formaten zoals Dolby Atmos kan dit dan wel veel meerwaarde bieden.

Vergeet die codecs niet…

Tot slot willen we de audiocodecs nog eens benadrukken. Want soms weten luisteraars daar niets van af en in andere gevallen maak je gebruik van de laagst mogelijk standaard. En dat kan je audiobeleving negatief inkleuren. Tijdens het verbinden met draadloze oordoppen of koptelefoons kiest het Android-systeem automatisch de best beschikbare bluetooth-audiocodec. Het zoekt dan primair naar een balans tussen bandbreedte en stabiliteit. Klinkt misschien voor de meeste mensen prima, maar dit gaat vaak ten koste van de audiokwaliteit.

Om hier wat aan te doen dien je de ontwikkelaarsopties in te duiken. Daar kun je de keuze voor het protocol namelijk (in de meeste gevallen) aanpassen (mits de fabrikant dit toestaat). Je ontgrendelt dit verborgen menu door onder Over de telefoon zeven keer op het buildnummer te tikken, maar niet voordat je begrijpt wat je doet. Navigeer vervolgens naar Instellingen, Systeem, Ontwikkelaarsopties en open de bluetooth-audiocodec.

Pas wanneer je een set oordopjes of een koptelefoon aansluit, verschijnen de opties in beeld en kun je ze aanpassen. Per gekoppeld apparaat verschilt het aanbod: dit kan ldac, lhdc, sbc of aac zijn, bijvoorbeeld. Voor maximale overdrachtssnelheid selecteer je ldac of het in Android 17 geïntroduceerde lhdc-protocol. Hierna kun je de samplefrequentie en bitdiepte specificeren. Een configuratie van 16-bit op 44.1kHz fungeert als basislijn voor verliesvrije audiostreaming. Controleer bij LDAC tot slot de afspeelkwaliteitparameter. Verander die instelling van de adaptieve bitrate naar een profiel dat dwingt tot de hoogste audiokwaliteit op 990 kbps. Dit garandeert dat het signaal niet comprimeert bij fluctuaties in de draadloze verbinding.

Op wat voor manieren zorg jij ervoor dat je audio-ervaring goed is op je Android-apparaat? Deel je tips in de comments hieronder.