Deze Android-functies zijn stilletjes verdwenen (maar mis je ze ook?)

Android zit vol met interessante functies en mogelijkheden. Daar waar jarenlang veel dingen toegevoegd werden, zien we tegelijkertijd het tegenoverstelde gebeuren: opties die verdwijnen. En mettertijd zijn er flink wat onderdelen verloren gegaan.

De Google Graveyard

Wie een blik werpt op de beruchte Google Graveyard, ziet een grote verzameling van honderden stopgezette diensten, apps en hardwareprojecten. Het techbedrijf staat erom bekend allerlei ideeën met veel bombarie te lanceren, om ze vervolgens stilletjes te begraven. Die dynamiek is bijna nergens zo voelbaar als binnen het Android-ecosysteem. Android-gebruikers raken vaak snel gehecht aan handige functies die na een update plotseling spoorloos verdwenen zijn, of ironisch genoeg later bij de directe concurrentie als innovatie opduiken.

Een mooi voorbeeld van zo’n verloren functie is Active Edge, geïntroduceerd op Pixel-modellen in 2017. Dankzij die innovatie kregen smartphones druk- of knijpgevoelige zijkanten. Door in de rand te knijpen activeerde je destijds direct de spraakassistent of kon je een wekker dempen. Dit was een intuïtieve handeling die je zonder te kijken kon uitvoeren. Ondanks dat succes verdween de hardwarefunctie zonder enige verklaring bij latere toestellen. Nu zijn de opties niet weg, maar bedien je die met softwarematige opties of via alternatieve apps.

Intelligentie en widgets

Daarnaast had je vroeger Google Now on Tap, uit 2015. Je hield dan de thuisknop ingedrukt om het systeem een analyse te laten maken van de scherminhoud. Je kreeg dan relevante informatie zonder ook maar een woord te typen. Die functie sneuvelde uiteindelijk door een haperende integratie bij externe appontwikkelaars. Dat is zonde, want tegenwoordig ontbreekt het nog aan een naadloze, appoverstijgende en contextuele intelligentie op smartphones – Gemini komt wel meer in de buurt en Google maakt er duidelijk werk van, maar zo ver zijn we nog niet.

In 2012 bracht Android bovendien handige widgets naar het vergrendelscherm, waar je direct iets mee kon doen (zoals met je agenda, bijvoorbeeld). Daardoor voelde het systeem erg flexibel. Google verwijderde die mogelijkheid echter na twee jaar (alhoewel sommige widgets nog steeds werken, zoals de mediaspeler), wat als een achteruitgang voelde. Ironisch genoeg introduceerde Apple veel later vergelijkbare widgets in iOS en iPadOS, waar veel gebruikers heel blij mee waren. Maar als het goed is, zal Google deze functionaliteit in z’n glorie herstellen.  

Dagdromen met Android

Rond 2016 deed Google tevens een aanzienlijke investering in virtual reality met Daydream. Dit platform was diep in het besturingssysteem verankerd. Met een comfortabele headset en een gecertificeerde smartphone leek het even een veelbelovende stap voor entertainment te worden. Het feit dat je je telefoon in een bril moest proppen bleek toch niet zo handig wanneer je net gebeld werd, bijvoorbeeld. Want het toestel blokkeerde allerlei meldingen. Hierna kregen we weliswaar zelfstandige vr-headsets, maar dat betekende het einde van Project Daydream.

Nog verder terug in de tijd vinden we Android Beam uit 2011. Met deze functie kon je heel snel en gemakkelijk multimediabestanden uitwisselen door twee telefoons tegen elkaar aan te houden. Het bereik van de nfc-chip was helaas te beperkt, waardoor verbindingen steeds verbraken bij lichte trillingen. Het systeem werkte bovendien traag en faalde regelmatig. Uiteindelijk werd de veelbelovende deelfunctie permanent verwijderd en veel later succesvol vervangen door het stabielere Quick Share, dus dit is een onderdeel dat we niet snel zullen missen.

De Google Assistent

Goed, nu zijn veel van deze voorbeeld experimenteel van aard, maar de Google Assistent is… of was dat zeker niet. Die zat op een gegeven moment in veel dagelijkse routines van mensen. De spraakassistent was snel, betrouwbaar en breed geïntegreerd. Daarvoor in de plaats hebben we nu Gemini, maar die werkt lang niet zo goed met onze smarthomes als we zouden willen. De overstap verloopt dan ook moeizaam, tot grote ergernis van gebruikers die daadwerkelijk geïnvesteerd hebben in het smarthomeplatform van Google. Eeuwig zonde.

Het grootste pijnpunt

Google maakt daardoor vaak dingen kapot die gewoon prima werkten. Maar dat is niet eens het grootste pijnpunt. Het bedrijf kan prima oplossingen voor problemen vinden (of eerst bedenken en dan verhelpen); maar meestal doet het dit met als doel de smartphonemarkt op te schudden. Niet per se om jou functies aan te bieden waar je wat aan hebt. Want zodra er hindernissen ontstaan, trekt de Android-platformhouder ergens zonder pardon de stekker eruit. Daardoor krijgen functies geen adem- of groeiruimte en zitten we zonder volwaardige alternatieven.

Dit constante patroon genereert veel scepsis binnen de Android-gemeenschap bij de presentatie van producten en updates. Het omarmen van nieuwe opties voelt daardoor riskant, omdat je weet dat ze elk moment kunnen verdwijnen. En dat terwijl innovatie juist baat heeft bij tijd en toewijding. Dit is geen duurzame strategie die gebruikers aan een platform gekoppeld houdt. Daardoor kunnen we het ons heel goed indenken dat het steeds lastiger wordt om oprecht enthousiast te zijn over nieuwe mogelijkheden of grote softwarebeloftes.

Welke Android-functie mis jij nou echt? Deel je reactie in de comments!